Inggit: isang paksa na bawal

Ito ay sapat na upang basahin ang salita upang pukawin ang isang hindi kasiya-siya at halos tinanggihan pakiramdam sa amin. Ang inggit ay itinuturing na isang bawal na paksa, sa kabila ng katotohanang mayroon ito sa ating lahat - sa isang mas malaki o mas maliit na lawak - at sa lahat ng mga lipunan. Ano pa, halos walang pananaliksik sa paksang ito.

Ang inggit at paninibugho ay madalas na ginagamit ng palitan ngunit may isang malinaw na pagkakaiba sa pagitan ng dalawang konsepto na ito. Ang inggit ay inilarawan bilang pagnanais na makakuha ng isang bagay na taglay ng ibang tao habang ang paninibugho ay isinalin bilang takot na mawala ang isang bagay na mayroon na tayo. Ang parehong damdamin ay nagsasangkot ng isang dyad (iyon ay, dalawang tao) na ang ugnayan ay namamagitan sa isang bagay ng pagnanasa. Maaari itong maging isang materyal na mabuti, ang pisikal na hitsura ng ibang tao, kanilang tagumpay sa propesyonal o isang bagay na hindi mahahalata tulad ng pagmamahal o pagmamahal ng isang tao. Ang punto ay iyon Kapag ang isang tao na nagtataglay ng isang mahalagang pag-aari (materyal o hindi) napagtanto ang inggit at ang kinahinatnan na banta na pumapaligid sa kanya, maaaring makaranas siya ng paninibugho sa pamamagitan ng pakiramdam mahina. Pinatunayan ni Schoek na "ang inggit ay isang direktang damdamin; nang walang layunin, walang biktima, hindi ito maaaring mangyari ”(1969). Ang isang taong naiinggit, sa kabilang banda, ay hindi naiinggit sa taong nakikita bilang isang banta, ngunit naiinggit sa kung anong mayroon siya sapagkat natatakot siyang mawala ito. Pagkatapos ang isang tao ay maaaring makaramdam ng inggit at inggit sa parehong oras. Maaari ding maiisip ang inggit at ang tao ay nakakaranas ng ganap na walang batayan na panibugho. Sa mga kasong ito, kailangan mong tuklasin kung saan nagmula ang hindi makatuwirang takot sa pagkawala o pag-abandona.

Ang pagkainggit ay tiningnan, hindi malay kahit papaano, bilang isang partikular na mapanganib at mapanirang damdamin. Natatakot ang tao sa mga kahihinatnan ng inggit ng iba pati na rin ng kanyang sariling inggit. Kahit na sa mga kaso kung saan aminin na naiinggit tayo sa isang tao, pangkaraniwan na linawin sa aming kausap "ngunit malusog na inggit eh!". Para sa ilang mga tao kahit na hindi komportable na makatanggap ng mga papuri -kahit na may hangarin silang mabuti- dahil sa posibleng pagpapahiwatig ng inggit na maaari nilang ipagpalagay. Sa katunayan, sa maraming mga kultura ang mga simbolikong ritwal ay na-deploy upang subukang pigilan o i-neutralize ang takot na iyon at kung ano ang kilala bilang "masamang mata." Sa mga kasal din, kapag ang bagong kasal na ikinakasal na itapon ang palumpon ng mga bulaklak sa kanyang mga nag-iisang kaibigan, ito ay isang simbolikong kilos na orihinal na inilaan upang mapayapa ang inggit.

Sa kabila ng walang pag-aalinlangan na pagkakaroon nito sa ating pang-araw-araw na buhay, sa pangkalahatan tayo ay medyo nag-aatubili na aminin at magsalita nang hayagan tungkol sa inggit. Maaari din itong tunog napaka-cocky upang sabihin na may naiinggit sa atin. At pagdating sa pamilya o mga kaibigan, mas mahirap makita. Namin na aminin ang damdamin ng pagkakasala, kahihiyan, pagmamataas, kasakiman at kahit galit o galit ngunit ito ay halos imposible - kahit na sa mga lipunan ng Kanluranin - upang makilala ang inggit.

Ito ay ipinaliwanag ng katotohanan na ang inggit ay nagpapahiwatig na ihinahambing natin ang ating sarili sa iba. At kilalanin ang inggit ay nangangahulugang kinikilala ang iyong pagiging mababa sa ibang taong ito. Sa katunayan, higit pa sa pagkainggit sa sarili, ang napakahirap tanggapin ay ang pakiramdam ng pagiging mababa. Kapag ang pagiging mababa ay pinaghihinalaang dahil sa panlabas na mga kadahilanan na lampas sa aming kontrol ("malas" halimbawa), maaari pa rin itong tiisin, ngunit pagdating sa pag-aakala ng isang kakulangan sa aming mga kasanayan, ang epekto ay nagwawasak dahil pinapinsala nito ang ating imahen sa sarili. At iilang sensasyon ang nakakasira sa ating kaakuhan tulad ng inggit, dahil taliwas sa galit o iba pang emosyon, walang katanggap-tanggap na katwiran para sa damdaming ito. Upang hindi makitungo sa gayong pagdurusa, samakatuwid ang tao ay natutunan upang tanggihan ang inggit sa pamamagitan ng mga rationalization uri: "Ayoko sa kanya", "nakuha niya ang trabahong ito sa labas ng kahon pa rin", "Hindi ko gusto ang paraan ng pagbibihis, pagtawa, paglalakad ...", at iba pa sa isang walang katapusang listahan. Sa pamamagitan nito hindi ko ibig sabihin na dahil ayaw natin sa isang tao, palagi itong wala sa inggit. Malinaw na hindi tayo makakasama sa lahat ngunit ang sa tingin ko ay mahalaga ay iyon, Kapag nakadarama kami ng pangangati at / o pagtanggi sa isang tao nang walang maliwanag na dahilan, alam namin kung paano tanungin ang ating sarili kung saan nagmula ang emosyonal na reaksyon na ito. Pinapaalala ba ako ng taong ito ng isang taong ginaya ako sa aking pagkabata? Naiinggit ba ako sa isang bagay na mayroon ka? Bakit ito pumupukaw ng labis na emosyonal na singil sa akin? Sapagkat tulad ng nalalaman, sa iba pang matinding kabaligtaran ng pag-ibig (pagpapahalaga) ay ang pagwawalang bahala, hindi poot ...

Dahil maliit tayo ay nabigyan tayo ng ideya na ang inggit ay masama at nakakahiyang maramdaman ito. Iyon ang dahilan kung bakit may posibilidad kaming magkaila at tanggihan ito. At sa pangkalahatan, totoong naniniwala kami na hindi kami naiinggit. Kapag tayo ay inakusahan nito, may posibilidad kaming tumugon nang malakas at nagtatanggol, mahigpit na tinatanggihan ang posibilidad na ito.

Bukod dito, ang lipunan, habang hinahatulan ang inggit, pinapatibay din ito. Ang paghati ng lipunan sa strata ng lipunan ay ang mapagkukunan ng labis na sama ng loob sa mga mas mababang klase (at tama ito). Gayunpaman, kabaligtaran, ang higit na minarkahan at nakikita ang mga pagkakaiba-iba ng socioeconomic ay (tulad ng kaso sa Mexico halimbawa), ang hindi gaanong pag-asa na makipagkumpitensya, dahil makikita ito bilang isang bagay na masyadong malayo na nais. Sa halip, malamang na ideyal mo ang mas mataas na mga klase, habang nararamdaman mo pa rin ang malalim na sama ng loob sa kanila. Ang mas mataas na pagkakapantay-pantay sa ibang tao (pagkakaroon ng magkatulad na edad, nagtatrabaho sa parehong sektor, na bahagi ng parehong pangkat ng mga kaibigan, atbp.), Mas madaling makipagsapalaran. Sa madaling salita, mas malamang na makaramdam tayo ng inggit sa isang katrabaho kaysa sa aming boss, halimbawa.

Ang advertising ay mayroon ding mahalagang papel sa pag-uudyok ng inggit. dahil sinusubukan nitong hikayatin ang mga consumer na kulang sila sa isang bagay na mas kumpleto o mas masaya, at kung wala silang ganoong bagay, hindi sila "hanggang sa par" kumpara sa ibang mga tao na nasisiyahan sa naturang produkto o serbisyo.

Ang pagkainggit ay maaaring maging isang stimulant upang magsikap upang makamit ang isang bagay na kanais-nais, maging mas produktibo o pagbutihin sa ilang lugar. Itinutulak tayo nito upang mapagbuti ang ating sarili. Gayunpaman, kapag ang isang tao ay patuloy na paghahambing ng kanyang sarili sa iba at nabigo na makamit ang mga layuning ito, ang gayong pagkabigo ay maaaring mapanganib minsan. Ang pagkakamali ay mag-focus ng sobra sa iba at hindi sapat sa iyong sariling pagiging natatangi at mga mapagkukunan (na sa pamamagitan ng paraan na tayong lahat, nang walang anumang pagbubukod, mayroon). Ang tao, na walang sapat na isinamang "I" o isang masyadong marupok na "I", ay kinakalimutan ang kanyang sarili sa proseso at nahuhumaling sa pagiging isang tao na hindi kailanman magiging. Matinding pagkabigo na ito Maaari kang humantong sa iyo na nais na ipagkait ang naiinggit na tao ng object ng pagnanasa sa pamamagitan ng hindi direkta o direktang mga pananalakay sapagkat makikita mo ang tagumpay ng iba na sa kapinsalaan mo mismo.

Ang inggit ay maaaring ipahayag nang hayagan ngunit dahil ito ay nakasimangot, mas karaniwan itong lilitaw nang patago. Tsismis, pagpuna, o paninirang-puri halimbawa, maraming beses na itinatago nila ang isang malakas na inggit sa likod dahil sila ay isang makapangyarihang instrumento upang hadlangan o pigilan ang mga taong "lumipad ng masyadong mataas". Ang mga ito ay sa maikli, mga paraan ng kontrol. Gayundin, ang pagpapakita ng kaunting interes, suporta o pagpapahalaga kapag ang isang malapit na tao (pamilya, kaibigan, atbp.) Ay mahusay na gumagawa sa ilang mga lugar ng kanilang buhay ay maaaring – kahit na hindi palaging nagpapahiwatig ng isang tiyak na inggit. Ang ilang mga tila hindi gaanong mahalaga na mga puna ay maaari ring ipakita ang isang inggit na tono (madalas na di-berbal). Sa kabilang banda, ang kabiguang tugunan ang ilang mga paksa na alam na may malaking kabuluhan sa ibang tao ay maaari ding maging mga pahiwatig ng inggit.. "Ang mabubuting kaibigan ay nakikilala ang bawat isa hindi lamang sa mga masasamang panahon, kundi pati na rin kung magiging maayos ang mga bagay para sa atin."

Mas matindi ang Pananakot. Sa mga kasong ito madalas ang kaso na ang inggit na tao ay inilarawan bilang napaka palakaibigan ng karamihan sa mga tao at nagpapakita pa rin ng matinding poot sa isang tukoy na tao: ang naiinggit na tao. Ang pananalakay sa pangkalahatan ay napaka-banayad at hindi gaanong kapansin-pansin ng iba dahil higit sa lahat ito ay nailalarawan sa pamamagitan ng pag-atake na hindi pang-salita (at samakatuwid ay mahirap ipakita) tulad ng pagtanggi sa direktang komunikasyon (hindi pinapansin), ihiwalay ang tao, pagkahagis ng masamang sulyap, paggawa ng hindi direktang mga puna na naglalayong saktan, atbp. Ang taong nakakainggit ay pipilitin na paalalahanan ang inggit na tao ng kanilang mga pagkakamali at ang kanilang pagiging di-kasakdalan (dahil nakikita nila silang perpekto), gagawa sila ng mga nakakasamang biro na katulad ng pangungutya, atbp.

Ang mga indibidwal na hindi nasiyahan sa kanilang buhay (o isang aspeto nito) at may mababang pagpapahalaga sa sarili ay madalas na madaling kapitan ng inggit. Palagi kang nagsisimula sa iyong sarili. Paano ka magiging masaya para sa iba kung ikaw mismo ay hindi masaya? Paano ka magmamalasakit sa ibang tao kung hindi mo binigyan ang iyong sarili ng anumang halaga?

Upang tapusin ang artikulong ito, nais kong bigyang-diin ang kahalagahan ng pagkilala ng inggit sa ating sarili at sa iba, dahil mas nakakasama kapag hindi natin ito naiintindihan o nakita. Ang pagkaalam na nagmula ito sa kawalan ng kapanatagan ay makakatulong sa atin na maging higit na makiramay (sa iba at sa ating sarili) at hindi rin ito makakaapekto sa atin. Kung ito ay isang tao na talagang pinapahalagahan natin, ang pagsasalita nang lantad tungkol dito at "paglalagay ng mga kard sa mesa" ang pinakamahusay na bagay na gawin, gaano man ito komportable. Madalas na hindi natin namamalayan ang ating sariling inggit o labis na nagkonsensya tungkol sa pakiramdam na ito ay awtomatiko nating tinatanggihan. Ang inggit mismo ay hindi nakakasama dahil bahagi ito ng kalikasan ng tao, ito ang ginagawa natin dito na matutukoy ang kalidad nito. Sa kabilang banda, kung walang nakakaapekto na bono sa taong ito, mas mahusay na protektahan ang iyong sarili at kung maaari, lumayo mula sa mga masamang panginginig ng boses.

Alam kong ito ay isang matinik na isyu, ngunit inaanyayahan kita na ibahagi ang iyong mga karanasan at alisan ng takip ang mga coverup! May kamalayan ka ba sa iyong sariling inggit? Paano mo hahawakan ang iyong inggit at ng iba? Ano sa palagay mo ang dapat gawin sa mga kasong ito?

sa pamamagitan ng Jasmine murga

Ang artikulong ito ay inspirasyon ng artikulong "The Anatomy of Envy: A Study in Symbolic Behaviour" ni George M. Foster (1972).


Iwanan ang iyong puna

Ang iyong email address ay hindi nai-publish. Mga kinakailangang patlang ay minarkahan ng *

  1. Responsable para sa data: Miguel Ángel Gatón
  2. Layunin ng data: Kontrolin ang SPAM, pamamahala ng komento.
  3. Legitimation: Ang iyong pahintulot
  4. Komunikasyon ng data: Ang data ay hindi maiparating sa mga third party maliban sa ligal na obligasyon.
  5. Imbakan ng data: Ang database na naka-host ng Occentus Networks (EU)
  6. Mga Karapatan: Sa anumang oras maaari mong limitahan, mabawi at tanggalin ang iyong impormasyon.

  1.   Briggi Lungieki dijo

    Kumusta Jasmine,

    Nais kong ibahagi ang aking karanasan sa inggit sa iyo kung saan alam ko (o sa halip ay) may kamalayan.
    Napakabuti niyang kaibigan at kapwa estudyante. Sa unang taon ng pag-aaral napakahirap para sa akin na hindi mainggit sa kanya. Meron ako. Palagi siyang may mas mataas na marka kaysa sa akin, palagi. Hindi kung sa pamamagitan lamang ng kaalaman o ng swerte rin. Magpakailanman Sa isang banda, nababagabag ito sa akin ng marami at tulad ng paglarawan mo rito ay nagsimula akong maging mas mababa sa kanya. Ngunit sa kabilang banda, nagkaroon siya ng isa pang hidwaan: siya ay isang mabuting kaibigan. Kaya, kailangan mong maging masaya para sa kanya, tama? Tulad ng nabanggit mo: "Ang mabubuting kaibigan ay hindi lamang nakikilala ang bawat isa sa mga masasamang oras, ngunit din kung ang mga bagay ay maayos para sa atin."
    Kaya't isang araw ay napagpasyahan kong ibahagi sa kanya ang aking saloobin. Mula sa sandaling ito, nakakatawa na mainggit sa kanya. Parehas kaming napapaligiran ng iba't ibang mga pangyayari sa buhay at nakasalalay ito nang malaki sa kung magagawa natin ang isang pagsisikap kapag nag-aaral. Kailangan mong makita kung ano ang nakamit sa kabila ng mga pangyayari sa buhay na nagpahirap sa buhay. Dahil hanggang sa ihinto mo ang paghahambing ng iyong sarili sa iba ay hindi mo makikita kung gaano kalaki ang iyong mga nakamit. Hindi maaaring lakarin ng isang tao ang buhay na ihinahambing ang sarili sa iba nang hindi isinasaalang-alang ang iba't ibang mga pangyayari sa buhay na humantong sa isang tiyak na nakamit (o hindi). Kapag nakikipag-usap sa aking kaibigan naintindihan ko ito at ngayon mas kalmado ako. Hindi nagbago ang pagkakaibigan namin. At, sa kasalukuyan, kapag nakakakuha kami ng mga takdang aralin o pagsusulit at mayroon siyang mas mahusay na mga resulta, binabati ko siya at talagang masaya ako para sa kanya.
    Ngunit paminsan-minsan ... pinipilitan nito ako ng kaunti, hindi rin ako magsisinungaling. Paano ko ito kakayanin?

    Salamat sa artikulo! Ang inggit, lalo na sa pagitan ng mga kaibigan, ay dapat pag-usapan at talakayin nang mas madalas.

    Pagbati mula kay Lima

    1.    Jasmine murga dijo

      Kumusta Briggi. Maraming salamat sa pagbabahagi ng isang matalik na karanasan. Tingin ko ito ay napaka matapang at mapagbigay ng sa iyo. Bukod dito, ang mismong katotohanan na nagsasalita ka ng lantad at tunay na tungkol dito ay nangangahulugang hindi lamang ang iyong napaunlad na kakayahan para sa pagsisiyasat at pagtatanong sa sarili kundi pati na rin ng maraming integridad sa iyong bahagi. Naranasan nating lahat ang inggit nang walang pagbubukod, ito ay likas sa ating likas na tao (ito ay isang makina na nagtutulak sa atin na nais na pagbutihin ang ating sarili), ngunit kung ano ang naiiba sa isang malusog na inggit mula sa isang nakakapinsalang pagkainggit (at kung minsan kahit na mapanirang) ay tiyak na ang kakayahang kilalanin ito sa ating sarili. Sapagkat sa karamihan ng mga kaso ay madalas nating tanggihan ang mga bahagi ng ating sarili na hindi natin gusto at ang pagtanggi na iyon, sa pamamagitan ng hindi pagpapahayag o pagpapalaya, ay lason tayo. Ang paraan ng pagkaya mo sa damdaming ito, na nagpapalawak ng iyong paningin sa ibang-iba ng mga pangyayaring nakapalibot sa iyo at sa iyong kaibigan, ay huwaran. Ang katotohanang patuloy siyang "nagtataguyod sa iyo" nang medyo nakakakuha siya ng mas mahusay na mga marka ay ganap na normal. Ang mahalagang bagay ay upang matauhan ang sensasyong iyon sa iyong isipan at sa iyong katawan. Hindi kinakailangan ngunit kung may sapat na kumpiyansa at nararamdaman mo ito, masasabi mo rin ito sa isang biro na paraan at may pagmamahal «Jo, I hate you !! Paano mo ito nagawa ?? " (O gayunpaman lumalabas ito). Ang mga kalokohan ay isang mabisang paraan upang maibulalas at mai-channel ang ating emosyon.

      Salamat muli Briggi para sa iyong input!

      Maraming pagbati,

      Kampupot

  2.   Yai dijo

    Hindi ako nakaramdam ng inggit para sa anuman o kaninuman. Nagkaroon ako ng magandang pagkabata, nakatira kami ng maayos sa isang malaking bahay, hindi ako isang pangit na batang babae at kami ay isang idyllic na pamilya. Ngayon ay may sapat na gulang akong mayroon akong pamilya. Ngunit ako pakiramdam ng inggit. Kahit na hindi ko mababago ang aking pamilya Ni nararamdaman ko ang inggit para sa aking anak na babae para sa isang partikular na genre. Ang Rn partikular para sa isang ina sa paaralan ng aking anak na babae. Medyo mapangahas dahil siya, sa kabaligtaran, ay may mas masamang pagkabata, ay isang pangit na pato, bullyng ... ngunit ngayon siya ay may isang mahusay na trabaho at isang chalet. At bukod dito, patuloy niyang pinag-uusapan kung ano ang mayroon siya: mga tablet, swimming pool ... at nakatira ako sa isang patag, na napaka mabuti ngunit ang mga paghahambing ay mahusay para sa akin.

    1.    Yai dijo

      Ah upang tapusin ang inang iyon lamang ang alam ko dahil bago ako sa lungsod at hindi siya masasamang tao at ang kanyang anak na babae at ang kami ang pinakamatalik na magkaibigan at marami kaming nagkakasabay ngunit hindi ko mapigilang masama ang pakiramdam kapag sinimulan niya ang kanyang string o kapag ipinakita niya sa akin ang kanyang chalet palagi kong iniisip na marami akong kasama ang aking pamilya na pinakamahusay sa buong mundo at nakikita niya ito ng masama kasama ang kanyang asawa na hindi nagsasalita at malabo ngunit gayon pa man ... nagsimula ang lahat nang ang aking namatay si ate at nagsimula akong makaramdam ng kapus-palad